Revival Traject: Ziek zijn is een keuze!

Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen. De statement ‘Ziek zijn is een keuze’ wekt enige verwarring in mij op. Kun je het wel zo zwart wit stellen of luistert het wat nauwer?

Na veel gefilosofeer en nadenken komen steeds de volgende gedachten naar voren. Ik merk dat ik het nogal kort door de bocht vind om te zeggen dat ik altijd alleen maar zelf verantwoordelijk ben voor mijn gezondheid. Al vind ik een deel ervan ook wel weer waar. Een duidelijk geval van op een wip-wap zitten noem ik dat.

Elk individu, dus ook ik, maakt deel uit van een groter geheel, namelijk een omgeving. Die omgeving interacteert met mij en kan bijvoorbeeld zorgen dat bacteriën, virussen, parasieten of schimmels binnendringen of zelfs vanuit ons lichaam zich op een schadelijke manier ontwikkelen (denk aan de lichaamseigen streptokok bacterie). De organismes veroorzaken ziektebeelden zoals MS, kanker, Ziekte van Crohn, Ziekte van Hashimoto, ADHD of zorgen ervoor dat je niet meer kan zien, horen of bewegen en ga zo maar door. In mijn geval bleek het de ‘Ziekte van Lyme’, of meer exact de Kattenkrabziekte uit de spirocheet-bacterie familie.

Ik hoor mij denken: ‘ Wanneer vinden deze micro-organismen bodem om te bestaan in mijn lichaam?’ Ze vinden voedingsbodem wanneer mijn immuunsysteem onderdrukt is. Een onderdrukt immuunsysteem komt veelal voort uit stress. Wanneer het lichaam hoge mate of constante stress ervaart kan het tijdelijk geen functies uitoefenen die niet te maken hebben met vechten of vluchten.

Deze functies zitten geprogrammeerd in ons reptielenbrein en schakelen een deel van onze organen tijdelijk uit die met onze afweer te maken hebben. Dit was eerst erg noodzakelijk omdat we moesten vechten tegen een leeuw of moesten vluchten voor een storm. Voor andere zaken had ons lichaam dan even geen energie. Ik leef echter in Nederland. Al meer dan 70 jaar in vrede.

Ik heb gemerkt dat ik deze vecht of vlucht functies alleen wel op bepaalde momenten in werking stel. De vraag is of dat realistisch is. Laat ik jou als lezer daar eens paar vragen over stellen om je een idee te geven wanneer het zou kunnen zijn dat je ze toch aanspreekt en dus aan zou kunnen zetten.

Kreeg je de liefde en aandacht die je nodig had toen je opgroeide? Ervoer je druk om te presteren vanuit je ouders of de maatschappij? Mochten jouw gevoelens er zijn? Paste jij je je constant aan je ouders aan? Of liet je ze zich aan jou aanpassen? Maakte je een verkeersongeluk mee of misschien wel seksueel misbruik? Overleed een dierbare en was je niet voorbereid om hiermee om te gaan?

Zonder dat ik het wist schoot ik zelf in de vechtmodus na een indrukwekkende gebeurtenis (iets dat later een trauma bleek). Ik gaf dat trauma niet de aandacht die het nodig had. Ik negeerde signalen van fysieke pijn. Ik liet mijn gevoelens niet met liefde tot uiting komen. Door dit onderdrukken snapte mijn lichaam niet dat er geen gevaar meer dreigde. Het gevolg was dat mijn lichaam dacht dat het alert moest blijven. Zo bouwde ik chronische stress op en onderdrukte ik mijn immuunsysteem. Deze chronische stress is HET ingrediënt voor een aandoening, stoornis, syndroom of ziekte.

Is het dan helemaal mijn schuld dat ik ziek werd? Zoals ik al eerder schreef: ik leef in vrede en daarbij ook nog eens in een prestatiegerichte maatschappij. Daarnaast had ik ouders die hun eigen overtuigingen hadden over hoe het leven het best geleefd kon worden. Dat maakte dat ik veel betekenis kon geven aan gevoelens, maar toch ook vaak genegeerd werd in die gevoelens. Mijzelf accepteren leerde ik daardoor niet. Bang voor de dood of oorlog hebben mocht ik niet. De opdracht was ‘door te gaan en plezier te hebben’. Een hele positieve en prachtige opvatting, maar wel een die er later voor zorgde dat ik nooit heb kunnen omgaan met het overlijden van mijn moeder.

En zo gebeurde het dat ik twaalf jaar na haar dood ziek werd. Ik kreeg de Ziekte van Lyme waardoor ik letterlijk stil werd gezet. Al fietsend op een van mijn favoriete lanen (Scheveningse weg in Den Haag) dacht ik dat ik een hartaanval kreeg. De stilte die volgde tijdens de acht maanden van herstel confronteerde mij met het ondraaglijke verlies van mijn moeder. En alleen dat al was een hele vooruitgang. Ik begon dat stuk langzaam maar zeker te ontrafelen.

De bacterie zat in mijn ruggenmerg, daar waar geen antibiotica bij kon. Elk half uur had ik een rilling. Was die ziekte dan helemaal mijn eigen verantwoordelijkheid? Terwijl ik het van een teek had gekregen?

Als ik zo doorga, krijg ik straks kanker!Sabine Wensink, Studio Liefde

Twee jaar later, toen de Lyme al lang verdwenen was werd ik mij bewust dat ik mijn lichaam niet kon ontspannen. Ik raakte depressief. Er ging ineens een lampje branden. Steeds kreeg ik de gedachte: ‘Als ik zo doorga krijg ik straks kanker’.Waarom dacht ik dat? Nu achteraf snap ik waarom.

Wat nou als mijn ouders mij hadden geleerd dat wanneer je als mens te veel stress ervaart dat je dan ziek kan worden? Had ik daar dan bewuster mee om kunnen gaan en deze ziekte kunnen voorkomen? Misschien wel.

Ik stel mij daarnaast ook nog zo voor dat ziek zijn een keuze is of blijft wanneer ik accepteer dat ik niet meer beter wordt. Zeker wanneer het niet genetisch bepaald is. Al is de diagnose nog zo erg, er lijken er steeds meer mogelijkheden ziektes te overwinnen met het volgen van bijvoorbeeld bepaalde diëten.

Door de jaren heen ben ik steeds beter gaan begrijpen dat een ziekte niet alleen maar puur fysiek is. Uit ervaringen van o.a. kankeroverlever Chris Wark lijkt er bijna geen mens die ziek is die geen trauma heeft of grote mate van stress ervaart. Die eerdere gedachte van mijzelf ziek maken kwam voort uit die stress.

Dus ben jij op dit moment ziek? Of ervaar je gezondheidsklachten? Heb je bijvoorbeeld een burn-out, depressieve of andere psychische klachten? Leid je aan fysieke pijn of heb je de diagnose kanker, Ziekte van Lyme of bijvoorbeeld de Ziekte van Crohn? Bedenk dan eens of je iets heftigs hebt meegemaakt en/of dat je veel stress ervaart. Als dit zo is, neem dan de tijd en ruimte om hiermee aan de slag te gaan. Zo voorkom je erger en kun je werken aan een vitaal lichaam en gezonde geest.

Uit ervaring en in een prachtige samenwerking met Alexander Antoniou van To The Point Acupunctuur kan ik je ondersteunen in dit proces. Samen zetten Alexander en ik Chinese en natuurgeneeskunde in tijdens het Revival Traject dat bestaat uit 3 of 5 behandelingen. We werken met elkaar aan de ondersteuning van zowel jouw fysieke als emotionele lichaam. Zo kun je die al snel weer meer in balans krijgen met als resultaat vermindering van klachten of zelfs het verdwijnen ervan. Je leven verbetert zoveel in kwaliteit dat je je kunt verbazen over de schoonheid ervan! Nieuwsgierig geworden? Neem dan contact op!

Met liefdeRevive your Life!

Afspraak maken